Հունվարի 28-ին, Բանակի օրը, ես այցելեցի Մխիթար Հերացու անվան բժշկական համալսարանին կից գործող Զինվորի տուն։ Այս այցը, թեև պաշտոնական էր, իրականացվել էր բավականին մանրամասն նախապատրաստությամբ։
Թեև զինծառայության ընթացքում հաշմանդամ դարձածների և Զինվորի տուն հաճախողների ընդհանուր թիվը գերազանցում է 10 հազարը, իմ հետ այդ օրվա ուղիղ շփման հնարավորություն ստացել էին միայն մի քանի ընտրյալ՝ 5-6 հոգի, որոնք այնտեղ են անցնում վերականգնողական թերապիա։
Այցի նախապատրաստումը սկսվել էր նախնական զրույցներով։ Նպատակն էր ոչ միայն ծանոթանալ հյուրերի հետ, այլև «շոշափել» նրանց տրամադրությունները՝ նախապես կանխելու համար ցանկացած անակնկալ։ Այսպիսով, հրապարակված տեսանյութում երևացող յուրաքանչյուր անձի ներկայությունը պատահական չէր։ Բոլորը ծանոթ էին իրենց դերին, անելիքին և ասելիքին։ Նախապես որոշված էր նաև այն, թե ճաշկերույթի ընթացքում ո՞վ է նստելու իմ հետ նույն սեղանի շուրջ։
